ఆవు-పులి
మహాత్మ: ఆవు ఎంతో గొప్పది కదా. ప్రాణంపై తీపి లేకుండా ఇచ్చిన మాట నిలబెట్టుకుంది.
సర్దార్: అసలు నోటికందిన ఆహారాన్ని తినటం మాని ఆవుకు అవకాశం ఇచ్చిన పులి గొప్పతనం ఏమీ లేదంటారా?
మహాత్మ: ఆవు దొరకకపోతే పులి ప్రాణానికి వచ్చిన ప్రమాదం ఏమీ లేదు. కానీ ఆవు విషయం అలా కాదు. మాట తప్పి ప్రాణం కాపాడుకోవచ్చు. కానీ ఆవు తన మాటకే కట్టుబడి ఉంది కదా.
సర్దార్: బలహీనురాలు. తనపై ఆధారపడిన పసి ప్రాణం ఒకటి ఉంది. అలాంటప్పుడు ఆవు ఎంత జగ్రత్తగా ఉండాలి! తన మందను వీడి పోవచ్చునా? నాకైతే ఆవులో బాధ్యతా రాహిత్యం కనిపిస్తుంది.
మహాత్మ: ఎల్లవేళలా కాలం మనకు అనుకూలంగా ఉండదు కదా. కానీ మృత్యువు ఎదురుగా ఉన్నప్పుడు కూడా బిక్క చచ్చిపోకుండా చివరి నిమిషంలో తను నెరవేర్చాల్సిన బాధ్యతలను గుర్తించింది కదా. తన బిడ్డను కడసారి చూసి మంచిమాటలు చెప్పి వస్తానని పులిని అభ్యర్థించింది కదా. అటువంటి ఆవుకి బాధ్యతా రాహిత్యం ఆపాదించటం సరికాదేమో.
సర్దార్: అసలు కథ నడవటానికి పులి తన సహజాతానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తిచటమే కారణం. ఆవుకి చివరి కోరికను మన్నించటంలోనూ, మాట నిలబెట్టుకున్న ఆవుని తినకుండా వదిలేయటంలోనూ నిర్ణయాధికారం పులిదే. బలహీనమైన ఆవు మంచితనం కంటే బలమైన పులి చూపించిన మంచితనం ఎంతో గొప్పది అని నా ఉద్దేశ్యం.
మహాత్మ: హ్మ్...ఏమో. ఇక్కడ ఆవుని వదిలేసిన పులి మరొక సందర్భంలో మరొక ఆవుకు లేదా మరేదైనా మృగానికి అటువంటి అవకాశం ఇస్తుందంటారా? పులి మంచితనానికి పూచీ లేదు. ఆవు విషయంలో అలా కాదు.
సర్దార్: పులి ఆవు చూపించిన నిజాయితీకి ప్రభావితమయ్యింది. అటువంటి నిజాయితీ గల ఆవు బ్రతకాలని కోరుకుంది. ఇటువంటి సందర్భాలు ఒకటో అరో ఉంటాయి ప్రతి ఒక్కరి జీవితంలో. ఆ సందర్భంలో పులి ప్రవర్తన ఆదర్శవంతం. ఇక తన జీవనం కోసం మృగాలను చంపి తినటం తప్ప వేరే అవకాశం లేదు కాబట్టి దాన్ని తప్పు పట్టలేం. దాని ధర్మం అదే.
మహాత్మ: సరే. ఇది ఎంతకీ తెమలేది కాదు. అడవిలో ఆవులుంటాయి, పులులుంటాయి ఇంకా గోముఖ వ్యాఘ్రాలు కూడా ఉంటాయి. మొదటి రెండింటివల్ల అడవితల్లికి ఎటువంటి కీడూ జరుగదు. భోజనం వేళ అయ్యింది. మళ్ళీ కలుద్దాం సర్దార్. శెలవు.
సరార్: శెలవు మహాత్మా!
మహాత్మ: ఆవు ఎంతో గొప్పది కదా. ప్రాణంపై తీపి లేకుండా ఇచ్చిన మాట నిలబెట్టుకుంది.
సర్దార్: అసలు నోటికందిన ఆహారాన్ని తినటం మాని ఆవుకు అవకాశం ఇచ్చిన పులి గొప్పతనం ఏమీ లేదంటారా?
మహాత్మ: ఆవు దొరకకపోతే పులి ప్రాణానికి వచ్చిన ప్రమాదం ఏమీ లేదు. కానీ ఆవు విషయం అలా కాదు. మాట తప్పి ప్రాణం కాపాడుకోవచ్చు. కానీ ఆవు తన మాటకే కట్టుబడి ఉంది కదా.
సర్దార్: బలహీనురాలు. తనపై ఆధారపడిన పసి ప్రాణం ఒకటి ఉంది. అలాంటప్పుడు ఆవు ఎంత జగ్రత్తగా ఉండాలి! తన మందను వీడి పోవచ్చునా? నాకైతే ఆవులో బాధ్యతా రాహిత్యం కనిపిస్తుంది.
మహాత్మ: ఎల్లవేళలా కాలం మనకు అనుకూలంగా ఉండదు కదా. కానీ మృత్యువు ఎదురుగా ఉన్నప్పుడు కూడా బిక్క చచ్చిపోకుండా చివరి నిమిషంలో తను నెరవేర్చాల్సిన బాధ్యతలను గుర్తించింది కదా. తన బిడ్డను కడసారి చూసి మంచిమాటలు చెప్పి వస్తానని పులిని అభ్యర్థించింది కదా. అటువంటి ఆవుకి బాధ్యతా రాహిత్యం ఆపాదించటం సరికాదేమో.
సర్దార్: అసలు కథ నడవటానికి పులి తన సహజాతానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తిచటమే కారణం. ఆవుకి చివరి కోరికను మన్నించటంలోనూ, మాట నిలబెట్టుకున్న ఆవుని తినకుండా వదిలేయటంలోనూ నిర్ణయాధికారం పులిదే. బలహీనమైన ఆవు మంచితనం కంటే బలమైన పులి చూపించిన మంచితనం ఎంతో గొప్పది అని నా ఉద్దేశ్యం.
మహాత్మ: హ్మ్...ఏమో. ఇక్కడ ఆవుని వదిలేసిన పులి మరొక సందర్భంలో మరొక ఆవుకు లేదా మరేదైనా మృగానికి అటువంటి అవకాశం ఇస్తుందంటారా? పులి మంచితనానికి పూచీ లేదు. ఆవు విషయంలో అలా కాదు.
సర్దార్: పులి ఆవు చూపించిన నిజాయితీకి ప్రభావితమయ్యింది. అటువంటి నిజాయితీ గల ఆవు బ్రతకాలని కోరుకుంది. ఇటువంటి సందర్భాలు ఒకటో అరో ఉంటాయి ప్రతి ఒక్కరి జీవితంలో. ఆ సందర్భంలో పులి ప్రవర్తన ఆదర్శవంతం. ఇక తన జీవనం కోసం మృగాలను చంపి తినటం తప్ప వేరే అవకాశం లేదు కాబట్టి దాన్ని తప్పు పట్టలేం. దాని ధర్మం అదే.
మహాత్మ: సరే. ఇది ఎంతకీ తెమలేది కాదు. అడవిలో ఆవులుంటాయి, పులులుంటాయి ఇంకా గోముఖ వ్యాఘ్రాలు కూడా ఉంటాయి. మొదటి రెండింటివల్ల అడవితల్లికి ఎటువంటి కీడూ జరుగదు. భోజనం వేళ అయ్యింది. మళ్ళీ కలుద్దాం సర్దార్. శెలవు.
సరార్: శెలవు మహాత్మా!
