శైశవగీతి -శ్రీ శ్రీ
పాపం, పుణ్యం , ప్రపంచమార్గం -
కష్టం ,సౌఖ్యం ,శ్లేషార్థాలూ
ఏమీ ఎరుగని పూవుల్లారా ,
అయిదారేడుల పాపల్లారా !
మెరుపు మెరిస్తే,
వానకురిస్తే,
ఆకసమున హరివిల్లు విరిస్తే
అవి మీకే అని ఆనందించే
కూనల్లారా!
అచ్చటి కిచ్చటి కనుకోకుండా
ఎచ్చ టెచటికో ఎగురుతుపోయే,
పిట్టల్లారా!
పిల్లల్లారా!
గరికిపచ్చ మైదానాల్లోనూ,
తామరపూవుల కోనేరులలో,
పంటచేలలో, బొమ్మరిళ్లలో,
తండ్రి సందిటా, తల్లి కౌగిటా,
దేహాధూళితో, కచభారంతో ,
నొళుల వ్రేళులు , పాలబుగ్గలూ ,
ఎక్కడ చూస్తే అక్కడ మీరై
విశ్వరూపమున విహరిస్తుండే
పరమాత్ములు
ఓ చిరుతల్లారా!
మీదే మీదే సమస్త విశ్వం
మీరే లోకపు భాగ్యవిధాతలు
మీ హాసంలో మెరుగులు తీరును
వచ్చేనాళ్ళ విభాప్రభాతములు
ఋతువుల రాణి వసంతకాలం
మంత్రకవాటం తెరుచుకునీ,
కంచు వృషభముల అగ్ని శ్వాసం
క్రక్కే గ్రీష్మం కదలాడీ,
ఏళ్ళు, బయళ్ళూ, ఊళ్లూ, బీళ్ళూ
ఏకంచేసే వర్షాకాలం,
స్వచ్ఛ కౌముదుల శరన్నిశీథినులు ,
హిమనీ నిబిడ్డ హేమంతములు
చలి వణికించే శైశిర కాలం
వస్తూ పోతూ దాగుడు మూతల
క్రీడలాడుతవి మీ నిమిత్తమే!
ఇవాళలాగే ఎప్పుడు కూడా
ఇనబింబం పయనించు నింగిపై
ఎప్పుడు కూడా ఇవాళలాగే
గాలులు వీచును, పూవులు పూచును
నాకు కనంబడు నానాతారక,
లనేక వర్ణా, లనంత రోచులు
దిక్కుదిక్కులా దివ్యగీతములు
మీరూ వీటికి వారసులే! ఇవి
మీలో కుడా మిలమిలలాడును!
నా గత శైశవ రాగమాలికల
ప్రతిధ్వనులకై ,
పోయిన బాల్యపు చెరిగిన పదముల
చిహ్నాల కోసం ,
ఒంటరిగా కూర్చిండి ఊరుపులు
కదిలే గాలికి కబళము నిస్తూ
ప్రమాద వీణలు కమాచి పాడగ
సెలయేళ్ళను లాలిస్తూ,
పాతాళానికి పల్టీకొట్టీ
వైతరణీ నది లోతులు చూస్తూ,
శాంతములే, కే కాoతముగా, ది
గ్భ్రాంతిలో మునిగి గుటకలు వేస్తూ,
మెటిక విరుస్తూ ఇట కుర్చుండిన
నను చూస్తుంటే నవ్వొస్తోందా?
ఉడతల్లారా!
బుడతల్లారా!
ఇది నా గీతం, వింటారా?
పాపం, పుణ్యం , ప్రపంచమార్గం -
కష్టం ,సౌఖ్యం ,శ్లేషార్థాలూ
ఏమీ ఎరుగని పూవుల్లారా ,
అయిదారేడుల పాపల్లారా !
మెరుపు మెరిస్తే,
వానకురిస్తే,
ఆకసమున హరివిల్లు విరిస్తే
అవి మీకే అని ఆనందించే
కూనల్లారా!
అచ్చటి కిచ్చటి కనుకోకుండా
ఎచ్చ టెచటికో ఎగురుతుపోయే,
పిట్టల్లారా!
పిల్లల్లారా!
గరికిపచ్చ మైదానాల్లోనూ,
తామరపూవుల కోనేరులలో,
పంటచేలలో, బొమ్మరిళ్లలో,
తండ్రి సందిటా, తల్లి కౌగిటా,
దేహాధూళితో, కచభారంతో ,
నొళుల వ్రేళులు , పాలబుగ్గలూ ,
ఎక్కడ చూస్తే అక్కడ మీరై
విశ్వరూపమున విహరిస్తుండే
పరమాత్ములు
ఓ చిరుతల్లారా!
మీదే మీదే సమస్త విశ్వం
మీరే లోకపు భాగ్యవిధాతలు
మీ హాసంలో మెరుగులు తీరును
వచ్చేనాళ్ళ విభాప్రభాతములు
ఋతువుల రాణి వసంతకాలం
మంత్రకవాటం తెరుచుకునీ,
కంచు వృషభముల అగ్ని శ్వాసం
క్రక్కే గ్రీష్మం కదలాడీ,
ఏళ్ళు, బయళ్ళూ, ఊళ్లూ, బీళ్ళూ
ఏకంచేసే వర్షాకాలం,
స్వచ్ఛ కౌముదుల శరన్నిశీథినులు ,
హిమనీ నిబిడ్డ హేమంతములు
చలి వణికించే శైశిర కాలం
వస్తూ పోతూ దాగుడు మూతల
క్రీడలాడుతవి మీ నిమిత్తమే!
ఇవాళలాగే ఎప్పుడు కూడా
ఇనబింబం పయనించు నింగిపై
ఎప్పుడు కూడా ఇవాళలాగే
గాలులు వీచును, పూవులు పూచును
నాకు కనంబడు నానాతారక,
లనేక వర్ణా, లనంత రోచులు
దిక్కుదిక్కులా దివ్యగీతములు
మీరూ వీటికి వారసులే! ఇవి
మీలో కుడా మిలమిలలాడును!
నా గత శైశవ రాగమాలికల
ప్రతిధ్వనులకై ,
పోయిన బాల్యపు చెరిగిన పదముల
చిహ్నాల కోసం ,
ఒంటరిగా కూర్చిండి ఊరుపులు
కదిలే గాలికి కబళము నిస్తూ
ప్రమాద వీణలు కమాచి పాడగ
సెలయేళ్ళను లాలిస్తూ,
పాతాళానికి పల్టీకొట్టీ
వైతరణీ నది లోతులు చూస్తూ,
శాంతములే, కే కాoతముగా, ది
గ్భ్రాంతిలో మునిగి గుటకలు వేస్తూ,
మెటిక విరుస్తూ ఇట కుర్చుండిన
నను చూస్తుంటే నవ్వొస్తోందా?
ఉడతల్లారా!
బుడతల్లారా!
ఇది నా గీతం, వింటారా?
